logo FAA 20014 en 16 maart 2019

Het Vistacollege van start en de 2e open dag van dit schooljaar

Op 14 maart ging de vlag bij onze “medehuurder”, het Aviation Competence Centre, uit. Want na jaren van voorbereiding is nu het Vistacollege officieel van start gegaan: ontstaan uit de fusie van Leeuwenborg en Arcus, de beide middelbare beroepsopleidingsinstituten die Zuid-Limburg tot op heden kende. Voor de techniekopleidingen was de samengang al langer een feit onder de naam Techniekcollege Zuid-Limburg.

Voor onze simulatorclub betekende de aftrap ’s morgens acte de présence geven, want er werd verwacht dat een aantal leden van het aanwezige docentenkorps van het nieuwe college wel interesse in de activiteiten van de FAA zouden hebben. Dat bleek in de praktijk erg mee – of tegen - te vallen, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Want afgezien van een enkele bezoeker was het zo rustig dat we de tijd goed hebben weten te benutten met sleutelen aan de simulators.

De 2e open dag van dit schooljaar, die op 16 maart plaats vond was trouwens ook niet bijzonder druk bezocht. Dat had de schoolleiding ook verwacht en gelukkig was het resultaat er niet minder om.

Voor de school was het een succes, want er kwamen toch weer enkele nieuwe aanmeldingen uit voort. En voor onze club was het een succes omdat we contact konden leggen met een vertegenwoordiger van Samco Aircraft Maintenance. Want dat bedrijf stond al een hele tijd op ons verlanglijstje voor een bezoek door de leden van onze club. De principe afspraak daarvoor is nu gemaakt.

Ondanks de wat mindere drukte, meldde zich ook nog een mogelijk nieuw clublid. Jammer genoeg voor dit aspirant-lid zitten we op ons maximaal leden aantal van 30. Dus vooralsnog wordt onze wachtlijst alleen iets langer.

Van een mindere toeloop was weinig te merken bij de Boeing- en Beech-simulatoren. Daar was het als vanouds druk en warm. Maar aan dat laatste komt nu heel spoedig een einde: ons clublokaal en de opstelruimte van de Beech liften mee op het airconditioning-project van het ACC. De volgende open dag kan dus drukker of juist minder druk zijn – koeler wordt het in elk geval!

 

 

Op één van de stille dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw hebben we een groepsvlucht van Metz naar Beek gehouden. Voor het eerst niet vanuit het groepslokaal, maar vanuit de “Armchairs” van de leden thuis.

Hoewel het een VFR vlucht met niet al te snelle machines betrof volgens de instructie, was één van onze leden toch van mening dat een A320 ook in deze categorie thuishoort… Enfin, dat betekent heel wat orbiten als je niet al te ver voor de muziek van de Cessnaatjes uit wil gaan.

Rond 14.00 uur lokale tijd begonnen we met een geïmproviseerde maar goed werkende ATC in Metz te vertrekken. Niet alles ging vlekkeloos, want hoewel runway 22 in gebruik was, sloeg er ook wel eens iemand linksaf bij het holding point en steeg op van de 04. Moet kunnen.

Na een half uurtje was iedereen in de lucht en kon het echte vliegfeest beginnen. Helaas bleek al noordwaarts vliegend het zicht er niet op vooruit te gaan. Boven de Ardennen was het soms al op 1500 voet overcast en als je dan met een stijgend terrein naar eveneens zo’n 1500 voet te maken hebt kun je je voorstellen dat het soms erg marginaal was.

Toch kwam iedereen na een uurtje veilig in de buurt van Beek. Tot grote schrik van een aantal collega-FAA-piloten was inmiddels Amsterdam Radar online gekomen, want die wilde zich zo’n clubje ongeregeld VFR verkeer niet laten ontgaan natuurlijk. Nou, en dat heeft ie geweten! Het toppunt was wel dat één van onze collega’s er in slaagde om doof en stom te blijven voor de instructies van de controller en op die manier wist te landen op de 03 terwijl er traffic op final op de 21 zat. In werkelijkheid goed voor verlies van brevet en een onderzoek door de luchtvaartpolitie en de Onderzoeksraad voor de Veiligheid waarschijnlijk.

Met wat horten en stoten en een enkele crash en zo waar nog één doorstart kwam iedereen uiteindelijk goed aan in Beek, mogelijk mede dankzij de bezielende begeleiding van onze eigen approach controller.

Conclusie: zoals de dienstdoende ATC-er op Amsterdam Radar al had opgemerkt: leuk om met zo’n clubje te vliegen, maar hier en daar moet er nog wel wat worden bijgespijkerd door deze en gene.

Hebben we in het komend jaar ook weer wat te doen tijdens de cluburen!

01 header 24 11 2018

Op een ongebruikelijk moment, namelijk in november, had het Aviation Competence Centre (ACC) dit jaar zijn open dag gepland. En hoewel dit dus al de 2e open dag van 2018 was, merkten we daar in de toeloop van belangstellenden weinig van. Vanaf de opening, of eigenlijk al een beetje eerder, tot aan het eind van de open dag waren er aan één stuk door bezoekers in ons clublokaal. Allemaal nieuwsgierig en de meesten verrast door de aanwezigheid van een club als de onze in het gebouw van het ACC.

Gewoontegetrouw waren er weer een flink aantal clubleden aanwezig om de bezoekers een inkijkje in onze hobby te geven. Overigens: voor een flink deel waren dezelfde clubleden twee dagen eerder ook al lijfelijk actief geweest om ons clublokaal vóór de open dag weer eens helemaal spic en span te krijgen. Chapeau!

De Boeing 737 en de Beech 200 cockpitsimulatoren waren weer de echte eyecatchers: daar vormden zich zo af en toe files van adspirant simulatorpiloten om een rondje te kunnen vliegen. En na een goede afloop van hun vlucht liepen er best een paar would-be piloten zo trots als een pauw weg met het nieuwe certificaat onder hun arm, officieel uitgereikt door onze gelegenheids-administrateur Mariet.

Maar de kern was toch ons clublokaal en de “gewone” simulatoropstellingen die daar stonden. Zelfs kregen we van een docent van het ACC nog complimenten omdat hij onze presentaties eigenlijk onmisbaar vond als je de activiteiten van het ACC goed over het voetlicht wilde brengen. Naast de samenwerking op het gebied van de cockpitsimulatoren een ander goed voorbeeld van de synergie tussen onze club en het ACC!

Natuurlijk, behalve het laten zien van onze hobby aan alle belangstellenden, is voor onze club ook altijd van belang of we voldoende aantrekkingskracht op nieuwe leden uitoefenen. Gelukkig bleek dat ook dit keer weer het geval. Drie nieuwe adspirant leden konden we noteren, waarvan er eentje al gelijk de hele dag wilde blijven…

Tja, zo’n dag kenmerkt zich natuurlijk ook door onverwachte voorvallen: voor de aanwezige clubleden had Jan M. – die samen met zijn echtgenote langs kwam – 2 heerlijke vlaaien meegebracht. Dat was niet onverwacht, maar uit het gezicht van de door Mariet overrompelde bezoeker die brutaalweg een stuk vlaai uit de doos had gegrist sprak wel degelijk verbazing, of misschien is verbijstering hier het juiste woord… Ook onverwacht: ‘s ochtends bleek dat de pedalen van de Boeing niet helemaal deden wat ze zouden moeten doen. Wat nu? Met een kleine ingreep in de software hebben Funs, Charles en Henk de hele dag net kunnen doen alsof alles gewoon werkte. Goed gedaan, mannen.

En nu maar eens gaan puzzelen om te zien of de nieuwe adspirant leden nog in te passen zijn binnen ons maximum leden aantal of dat we de wachtlijst moeten hanteren… Succes kent zijn schaduwzijden.

Met 12 leden vertrokken we op zaterdagmiddag 30 juni vanaf het ACC naar Someren. Het doel: het museum voor vliegsimulatie. We werden verwelkomd in een bedrijfshal en kregen een korte uitleg over de achtergronden en het doel van het museum. Het belangrijkste doel is het bijdragen aan het behoud van uitgediende vliegtuigsimulatoren. De vrijwilligers van de organisatie verzorgen niet alleen de rondleidingen, de koffie en de toelichting, maar repareren en restaureren ook de professionele simulatoren waar het museum zijn naam aan ontleent.

In de hal staan een paar mooie bewijzen van het vakmanschap van de museum-leden. Het pronkstuk is, zeker qua afmetingen, een bijna complete A310 simulator die de hal bijna tot aan de nok vult. En dan te bedenken dat het bewegingsmechanisme niet meegenomen is in het museum…. Met die hydraulische poten eronder zou de simulator een twee keer zo hoge hal hebben nodig gehad! De imposante cockpit van de A310 werd op overtuigende wijze tot leven gebracht, niemand die de beweging van het platform miste. Toch blijkt de techniek van zo’n oude simulator dermate complex dat na een aantal vergeefse pogingen om er mee te vliegen daar uiteindelijk van moest worden afgezien. Desondanks blijft de kennismaking met de voor de jaren tachtig unieke graad van automatisering in de Airbus-cockpit voor iedere belangstellende een heel interessante ervaring.

Maar: gevlogen kon er toch wel, en hoe! Op de eerste plaats de Beech Baron die dankzij de rondom projectie met 3 beamers veel aandacht trok. Er is door onze leden menig rondje rond Schiphol gevlogen. En dat, terwijl de temperatuur in de hal inmiddels – ook al dankzij de elektronica van de A00 sim – behoorlijk opgelopen was. De misschien wel meest levensechte vliegervaring hadden de dapperen die in de Link Trainer met de kap en deur dicht gingen blind vliegen. Het valt niet mee om zonder visuele clues je attitude te behouden, die les hebben alle piloten daar wel geleerd.

Al met al een bijzonder interessante en leerzame middag, waarbij ook het fun-gehalte ondanks de warmte nog aanzienlijk was!

 

Clubfoto's

Flightsim Beek clubdagen: woensdagavond tussen 19.00 - 21.30 uur en zaterdagmiddag tussen 13.30 - 17.00 uur.
Adres: Horsterweg 13, 6199 AC Maastricht-Airport
Vanaf 13 jaar ben je welkom.